Нэвтрэх

Би нууц үгээ мартсан

Сурталчилгаа

12-р сар 2016
ДавМягЛхаПүрБааБямНям
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

Calendar Calendar

Холбоосууд

Latest topics
» Навального разоблачили
Лха 8 сар 03, 2011 3:22 am by Зочин

» низкокалорийная диета нии питания рамн
Бям 7 сар 30, 2011 10:06 pm by Зочин

» girlfriend ko chodne ke tarike
Бям 7 сар 30, 2011 12:47 pm by Зочин

» автоматизированный резательный комплекс СОЧИ-5
Пүр 7 сар 28, 2011 8:48 pm by Зочин

» казино онлайн-играть бесплатно и наденьги
Пүр 7 сар 28, 2011 11:33 am by Зочин

» программы навигации
Лха 7 сар 27, 2011 10:49 pm by Зочин

» x-Hack hack you
Лха 7 сар 27, 2011 8:40 pm by Зочин

» Экскурсии по Тенерифе,дешёвые цены
Лха 7 сар 27, 2011 4:23 am by Зочин

» ЧАТ____*НАЙЗУУДЫН*____ЧАТ
Лха 11 сар 19, 2008 10:23 am by Admin


Аавгүй бацаан ...№1

Өмнөх сэдвийг харах Дараачийн сэдвийг харах Go down

Аавгүй бацаан ...№1

Шинэ сэдэв оруулах by popolo on Дав 11 сар 17, 2008 10:07 am

Жаалхүүгийн нойр хулжижээ. Хулжих гэдгийн утгыг жаалхүү сайн ойлгоxгүй ч, хаяа эмээ нь “Өчигдөр нойр хулжаад, унтаж чадсангүй. Чи ч бүр үхсэн юмшиг унтах юм” гэж өвөөг нь зэмлэдэг үгс түүний санаанд орно. Ингэж хэлэх бүр өвөө нь гэм хийсэн мэт дуугаа хураадаг бол жаалхүү унтаагүй бол нойр хулждаг гэж мэдсэнээс гадна өглөө босоод эмээ өвөөгөө “Өчигдөр нойр хулжаад. Та муу хоёр ёстой үхсэн юмшиг унтах юмаа” гэж загнахсан гэж хүсдэг учир нойр нь хүрээгүйд тэр баяртай байлаа.

Жаалхүү шөнө унтаагүйдээ өөрөөрөө бахархана. Заримдаа тэр унтахгүй гэсээр унтчихдаг болохоор зуслангийн шинэ байшиндаа сэрүүн хэвтэх түүнд зугаатай байв. Юмс хэрхэн шөнө хувирсаныг үзэж жаалхүү сэрүүн хэвтэхдээ хуурч унтуулдаг эмээ өвөөдөө гомдон, загнасан ч унтахгүй гэж шийдэв. Жаалхүү том эр болжээ.

Нээсэн цонхны хажууд өвөөгийнхөө өвөрт хэвтэх жаалхүүд сэвшээ салхи цонхны голоор татсан даавуун хөшгийг аяархан сөхөн тэнгэрийн од, сарыг харуулна. Гадаа горхи хорчигнож, модод сэрчигнэн буйд эргэн тойрны бүх юмс амьтай мэт санагдан зууханд шатсан аргал, модны үнэр ба элдэв хачин авиа чимээгээр дүүрэн ойн цоорхойн байшин нь ч хүртэл жаалхүүг унтаагүйд баясаж байгаа мэт түүнд төсөөлөгдөнө...

Шалан дээр тусах саглагар мододын найгах сүүдрийг дамжин мөлхөх хар хорхойг ажиж хэвтсэн жаалхүү гартаа атгасан баатмэнаа сарны гэрэлд харав. Аав нь Англиас хүүдээ баатмэн явуулсныг уржигдар тэр авч. Түүмбүүшгэн дээр тавьсан сарны туяанд гялтганасан аавынхаа зургыг харж байгаад
-Ааваа би баатмэн болчихоод тан дээр очноо гэж жаалхүү шивнэв. Жаалхүү аавыгаа ил санадаггүй ч, аавынхаа өвөрт унтаж аавынхаа хацрыг алгаараа илдэг байсан мэт түүнд хаяа хаяа мэдрэгддэг. Ингэж мэдрэгдэх тусам жаалхүү санаанд буй тэр нэг бүдэг бадаг дүрийг эргэн тойрноосоо хайн, олохгүй болохоор нь бүр гайхан алсыг харуулдан зогсдог... Жаалхүү баатмэнээ дэрэн дээрээ тавиад алхуулж үзэв. Сүүдэр нь баатмэнээс том болов. Яагаад энэ шиг одоо болтол баатмэн болоогүйдээ жаалхүү гайхав. Баатмэн шиг хувцасгүй болохоор нисэж чадахгүй байгаа юм болов уу. Ааваараа хувцас авахуулнаа гэж жаалхүү баттай бодов. Тэрээр баатмэн болохын түмэн хүслэн.

Нээрээ, жаалхүү баатмэн болчихвол ямар гоё вэ? Тэгвэл баатмэн шиг байшин дамжин нисээр байгаад аавдаа очно. Аав нь жаалхүүг хараад “Өө миний хүү ямар мундаг баатмэн болчихоо вэ. Аавдаа жийп аваад өг” гэж гуйна. Баатмэн юм чинь жаалхүү аавдаа ч үнсүүлэхгүй. “Яасан удаа явдаг юм вэ” гэж аавыгаа загнаад жийпийг нь аваад, аавыгаа аваад эмээ өвөө хоёр дээрээ хүрээд ирнэ. Тэгээд жаалхүү дуртай үедээ шөнө нисээд л, унтах ч үгүй, ёстой гоё.

Өнөө өглөө зусланд нүүж ирээд жаалхүү манаач өвгөний тахианы байрыг үзсэн. Олон хурц өнгөтэй, сонин авиа дуутай тахиануудыг жаалхүү хараад өвөрмөц мэдрэмж мэдэрсэн. Өмнө нь ерөөсөө амьд тахиа үзээгүй түүнд амьд тахиа зураг шиг биш, aмьд тахиа үнэртэй, үнэр нь гоц юм байна гэж санагдсан. Өвөө нь жаалхүүг тэврээд
-Миний хүү тэр азарган тахиаг хардаа гэхэд жаалхүүд урьд нь ийм тахиаг харсан мэт зөн татав. Жаалхүүд ямар нэг юм чихэнд нь “Чи аз жаргалтай байна шүү” гэж хэлэх шиг болоход тахианы байраа үзүүлж байгаа манаач өвгөн, хацрыг нь үнсэх өвөө, өвөөдөө тэврүүлсэн жаалхүү хүртэл үл мэдэгдэх алсад учирсан мэт санагдаж байлаа. Жаалхүү тэр мөч шиг орчлонг мэдэрч, амьдралыг хурц амтлаагүй.

popolo

Бичлэгийн тоо : 9
Join date : 2008-11-12

Хэрэглэгчийн мэдээллийг харах

Эхэнд оч Go down

Өмнөх сэдвийг харах Дараачийн сэдвийг харах Эхэнд оч


 
Permissions in this forum:
Та энэ хэлэлцүүлэгийн сэдвүүдэд хариулж чадахгүй